تور و سفر

زبان رسمی کشورهای جهان چیست؟

راهنمای زبان رسمی کشورهای جهان با دسته‌بندی پنج قاره

هر کشور لزوماً یک «زبان رسمی» ندارد؛ بعضی کشورها چند زبان رسمی دارند و در برخی، زبان غالب فقط در عمل زبان اداره و زندگی روزمره است. برای نمونه، زبان‌های رسمی کانادا انگلیسی و فرانسوی‌اند؛ زبان رسمی ایران فارسی است؛ آلمانی زبان رسمی آلمان است؛ و انگلیسی از سال ۲۰۲۵ به موجب فرمان اجرایی در سطح فدرال آمریکا زبان رسمی تعیین شده است. جدول‌های این صفحه زبان یا وضعیت حقوقی زبان را برای ۱۹۵ کشور، همراه با استثناهای مهم، نشان می‌دهند.

زبان کشورهای پرجست‌وجو چیست؟

کشور

پاسخ کوتاه

نکتهٔ کاربردی

کانادا

انگلیسی و فرانسوی

دو زبان رسمی فدرال؛ در کبک فرانسوی اهمیت ویژه دارد.

آمریکا

انگلیسی

طبق فرمان اجرایی فدرال مارس ۲۰۲۵؛ وضعیت زبان در ایالت‌ها جداگانه بررسی می‌شود.

بریتانیا

انگلیسی، زبان غالب اداری

زبان رسمی قانونیِ واحد برای کل بریتانیا تعیین نشده

استرالیا

انگلیسی، زبان غالب اداری

زبان رسمی قانونی در سطح فدرال تعیین نشده است.

نیوزیلند

انگلیسی، مائوری و زبان اشارهٔ نیوزیلند

انگلیسی طبق قانون مصوب ۲۰۲۶ رسماً به دو زبان دیگر پیوست.

آلمان

آلمانی

برای اقامت یا تحصیل، الزامات زبان را جدا از این جدول بررسی کنید.

فرانسه

فرانسوی

زبان رسمی کشور با زبان پذیرفته‌شده برای هر خدمت کنسولی یکسان نیست.

اسپانیا

اسپانیایی/کاستیلی

کاتالان، باسکی و گالیسی در مناطق مربوط نیز رسمی‌اند.

ترکیه

ترکی

در مراکز گردشگری ممکن است انگلیسی هم رایج باشد.

امارات

عربی

انگلیسی در سفر و خدمات شهری بسیار کاربردی است.

ژاپن

ژاپنی، در عمل

دولت ژاپن آن را زبان رسمیِ عملی می‌داند، اما جایگاه آن در قانون سراسری تصریح نشده است.

اگر قصد سفر دارید، می‌توانید پس از پیدا کردن کشور در جدول، شرایط ویزای توریستی نیلگام را برای همان مقصد ببینید. فهرست زبان‌ها به‌تنهایی دربارهٔ نیاز به ویزا یا ترجمهٔ مدارک تصمیم نمی‌گیرد.

منظور از «زبان رسمی» دقیقاً چیست؟

زبان رسمی زبانی است که در قانون، قانون اساسی یا سند معتبر حکومتی برای ارتباطات عمومی جایگاه رسمی دارد. زبان کاری یا اداری زبانی است که دولت در کار روزانه به کار می‌برد و ممکن است از نظر حقوقی عنوان «رسمی» نداشته باشد. زبان ملی به هویت و حقوق زبانی مردم مربوط است و همیشه هم‌معنای «زبان رسمی» نیست. زبان رایج نیز صرفاً به میزان استفادهٔ مردم اشاره دارد. این تفاوت‌ها در کشورهایی مانند هند، مکزیک، استرالیا، بورکینافاسو و نیجر نتیجهٔ جدول را عوض می‌کند.

در جدول، عبارت‌های داخل پرانتز و ستون «نکته» آگاهانه به همین تفاوت‌ها اشاره می‌کنند. برای نمونه، در ردیف «مکزیک» به جای آنکه اسپانیایی را بدون توضیح زبان رسمی انحصاری بنامیم، جایگاه واقعی زبان‌های ملی را توضیح داده‌ایم. در سوئیس هم «رومانش» را با «رومانیایی» اشتباه نگرفته‌ایم.

زبان رسمی کشور

جدول زبان رسمی کشورهای جهان به تفکیک قاره

برای پیدا کردن یک کشور، از جست‌وجوی درون صفحهٔ مرورگر استفاده کنید. این تقسیم‌بندی ۴۸ کشور آسیایی، ۴۴ کشور اروپایی، ۵۴ کشور آفریقایی، ۳۵ کشور قارهٔ آمریکا و ۱۴ کشور اقیانوسیه را در بر می‌گیرد. در تقسیم‌بندی این مقاله روسیه در اروپا و ترکیه، قبرس و قفقاز جنوبی در آسیا آمده‌اند؛ این انتخاب فقط برای جلوگیری از تکرار ردیف‌هاست.

زبان رسمی کشورهای آسیا (۴۸ کشور)

در آسیا، عربی در چند کشور غرب قاره مشترک است، اما هند، سنگاپور و افغانستان نمونه‌هایی‌اند که دانستن تنها یک نام زبان پاسخ کاملی به شما نمی‌دهد. برای آشنایی با مقصدها، راهنمای قارهٔ آسیا را نیز ببینید.

کشور

زبان رسمی یا وضعیت حقوقی

افغانستان

دری (فارسی افغانستان)، پشتو

ارمنستان

ارمنی

جمهوری آذربایجان

آذربایجانی

بحرین

عربی

بنگلادش

بنگالی

بوتان

دزونگخا

برونئی

مالایی

کامبوج

خِمِر

چین

چینی معیار (ماندارین)

قبرس

یونانی، ترکی

گرجستان

گرجی

هند

هندی؛ انگلیسی برای امور رسمی اتحادیه

اندونزی

اندونزیایی

ایران

فارسی

عراق

عربی، کردی

اسرائیل

عبری

ژاپن

ژاپنی (رایج و اداری)

اردن

عربی

قزاقستان

قزاقی

کویت

عربی

قرقیزستان

قرقیزی، روسی

لائوس

لائویی

لبنان

عربی

مالزی

مالایی

مالدیو

دیوهی

مغولستان

مغولی

میانمار

برمه‌ای

نپال

نپالی

کره شمالی

کره‌ای

عمان

عربی

پاکستان

اردو (ملی)، انگلیسی (اداری)

فلسطین

عربی

فیلیپین

فیلیپینی، انگلیسی

قطر

عربی

عربستان سعودی

عربی

سنگاپور

مالایی، انگلیسی، ماندارین، تامیل

کره جنوبی

کره‌ای

سریلانکا

سینهالی، تامیل

سوریه

عربی

تاجیکستان

تاجیکی (گونه‌ای از فارسی)

تایلند

تایلندی

تیمور شرقی

تتوم، پرتغالی

ترکیه

ترکی

ترکمنستان

ترکمنی

امارات متحده عربی

عربی

ازبکستان

ازبکی

ویتنام

ویتنامی

یمن

عربی

زبان رسمی کشورهای اروپا (۴۴ کشور)

در اروپا علاوه بر زبان رسمی سراسری، جایگاه زبان‌های منطقه‌ای در سفر و خدمات عمومی مهم است؛ نمونه‌های روشن آن سوئیس، بلژیک و اسپانیا هستند. برای انتخاب مقصد، راهنمای قارهٔ اروپا مکمل این جدول است.

کشور

زبان رسمی یا وضعیت حقوقی

آلبانی

آلبانیایی

آندورا

کاتالان

اتریش

آلمانی

بلاروس

بلاروسی، روسی

بلژیک

هلندی، فرانسوی، آلمانی

بوسنی و هرزگوین

بوسنیایی، کرواتی، صربی (کاربرد رسمی)

بلغارستان

بلغاری

کرواسی

کرواتی

جمهوری چک

چکی

دانمارک

دانمارکی

استونی

استونیایی

فنلاند

فنلاندی، سوئدی

فرانسه

فرانسوی

آلمان

آلمانی

یونان

یونانی

مجارستان

مجاری

ایسلند

ایسلندی

ایرلند

ایرلندی، انگلیسی

ایتالیا

ایتالیایی

لتونی

لتونیایی

لیختن‌اشتاین

آلمانی

لیتوانی

لیتوانیایی

لوکزامبورگ

لوکزامبورگی، فرانسوی، آلمانی

مالت

مالتی، انگلیسی

مولداوی

رومانیایی

موناکو

فرانسوی

مونته‌نگرو

مونته‌نگرویی

هلند

هلندی

مقدونیه شمالی

مقدونی، آلبانیایی

نروژ

نروژی

لهستان

لهستانی

پرتغال

پرتغالی

رومانی

رومانیایی

روسیه

روسی

سن‌مارینو

ایتالیایی

صربستان

صربی

اسلواکی

اسلواکیایی

اسلوونی

اسلوونیایی

اسپانیا

اسپانیایی (کاستیلی)

سوئد

سوئدی

سوئیس

آلمانی، فرانسوی، ایتالیایی، رومانش

اوکراین

اوکراینی

بریتانیا

انگلیسی (رایج و اداری)

واتیکان / سریر مقدس

ایتالیایی (ادارهٔ کشور شهر واتیکان)

زبان رسمی کشورهای آفریقا (۵۴ کشور)

برخی تغییرات حقوقی جدید در آفریقا باعث شده فهرست‌های قدیمی گمراه‌کننده باشند؛ به‌ویژه ردیف‌های مالی، گینه، نیجر، بورکینافاسو و آفریقای جنوبی را با ستون «نکته» بخوانید.

کشور

زبان رسمی یا وضعیت حقوقی

نکته

الجزایر

عربی، آمازیغی

—

آنگولا

پرتغالی

—

بنین

فرانسوی

—

بوتسوانا

انگلیسی (اداری)

ستسوانا زبان ملی و فراگیر است.

بورکینافاسو

زبان‌های ملیِ رسمی‌شده به موجب قانون

فرانسوی و انگلیسی زبان کاری‌اند؛ فهرست مصادیق قانونی را جداگانه بررسی کنید.

بوروندی

کیروندی، فرانسوی، انگلیسی

—

کیپ‌ورد (کابو ورده)

پرتغالی

کریول کابو ورده رایج است.

کامرون

فرانسوی، انگلیسی

—

جمهوری آفریقای مرکزی

سانگو، فرانسوی

—

چاد

عربی، فرانسوی

—

کومور

کوموری، عربی، فرانسوی

—

جمهوری دموکراتیک کنگو

فرانسوی

لینگالا، سواحیلی، کی‌کنگو و چی‌لوبا زبان ملی‌اند.

جمهوری کنگو

فرانسوی

کیتوبا و لینگالا زبان ملی‌اند.

ساحل عاج

فرانسوی

—

جیبوتی

عربی، فرانسوی

—

مصر

عربی

—

گینه استوایی

اسپانیایی، فرانسوی، پرتغالی

—

اریتره

زبان رسمی واحدِ تعیین‌شده ندارد

تیگرینیایی، عربی و انگلیسی در حوزه‌های مختلف به کار می‌روند.

اسواتینی

سوازی (سی‌سواتی)، انگلیسی

—

اتیوپی

امهری؛ چهار زبان کاری فدرال دیگر

اورومو، تیگرینیایی، سومالیایی و عفاری نیز زبان کاری فدرال‌اند.

گابن

فرانسوی

—

گامبیا

انگلیسی

—

غنا

انگلیسی

—

گینه

فرانسوی و زبان‌های ملی

طبق قانون اساسی ۲۰۲۵؛ فرانسه زبان کاری است.

گینه بیسائو

پرتغالی

کریول گینه بیسائو رایج است.

کنیا

سواحیلی، انگلیسی

—

لسوتو

سسوتو، انگلیسی

—

لیبریا

انگلیسی

—

لیبی

عربی

—

ماداگاسکار

مالاگاسی، فرانسوی

—

مالاوی

انگلیسی

چیچوا زبان ملی و پرکاربرد است.

مالی

۱۳ زبان ملیِ دارای جایگاه رسمی

فرانسوی از ۲۰۲۳ زبان کاری است؛ از جمله زبان‌های رسمی: بامبارا، فولانی و سونگای.

موریتانی

عربی

—

موریس

انگلیسی (در اداره و مجلس)

فرانسوی و کریول موریسی نیز بسیار رایج‌اند؛ جایگاه حقوقی با کاربرد روزمره یکسان نیست.

مراکش

عربی، آمازیغی

—

موزامبیک

پرتغالی

—

نامیبیا

انگلیسی

—

نیجر

عنوان «زبان رسمی» در منشور جدید تصریح نشده

هوسا زبان ملی؛ فرانسوی و انگلیسی زبان کاری‌اند.

نیجریه

انگلیسی

—

رواندا

کینیارواندا، انگلیسی، فرانسوی، سواحیلی

—

سائوتومه و پرنسیپ

پرتغالی

—

سنگال

فرانسوی

—

سیشل

کریول سیشلی، انگلیسی، فرانسوی

—

سیرالئون

انگلیسی

کریو زبان پرکاربرد است.

سومالی

سومالیایی، عربی

—

آفریقای جنوبی

۱۲ زبان رسمی، شامل ۱۱ زبان گفتاری و زبان اشارهٔ آفریقای جنوبی

از جمله زولو، خوسا، آفریکانس و انگلیسی.

سودان جنوبی

انگلیسی

—

سودان

عربی، انگلیسی

—

تانزانیا

سواحیلی، انگلیسی

نقش دو زبان در قانون و اداره یکسان نیست.

توگو

فرانسوی

—

تونس

عربی

—

اوگاندا

انگلیسی، سواحیلی

—

زامبیا

انگلیسی

—

زیمبابوه

۱۶ زبان به‌رسمیت‌شناخته‌شده در قانون اساسی

از جمله شونا، اندبله، انگلیسی و زبان اشاره.

زبان رسمی کشورهای آمریکا (۳۵ کشور)

در این بخش آمریکای شمالی، مرکزی، کارائیب و جنوبی کنار هم آمده‌اند. دومینیکا و جمهوری دومینیکن دو کشور متفاوت با وضعیت زبانی متفاوت‌اند.

کشور

زبان رسمی یا وضعیت حقوقی

آنتیگوا و باربودا

انگلیسی (رایج و اداری)

باهاما

انگلیسی

باربادوس

انگلیسی

بلیز

انگلیسی

کانادا

انگلیسی، فرانسوی

کاستاریکا

اسپانیایی

کوبا

اسپانیایی

دومینیکا

انگلیسی

جمهوری دومینیکن

اسپانیایی

السالوادور

اسپانیایی

گرانادا

انگلیسی

گواتمالا

اسپانیایی

هائیتی

کریول هائیتی، فرانسوی

هندوراس

اسپانیایی

جامائیکا

انگلیسی

مکزیک

زبان رسمیِ واحد فدرال تعیین نشده

نیکاراگوئه

اسپانیایی

پاناما

اسپانیایی

سنت کیتس و نویس

انگلیسی

سنت لوسیا

انگلیسی

سنت وینسنت و گرنادین‌ها

انگلیسی

ترینیداد و توباگو

انگلیسی

ایالات متحده آمریکا

انگلیسی (طبق فرمان اجرایی ۲۰۲۵)

آرژانتین

اسپانیایی (رایج و اداری)

بولیوی

اسپانیایی و ۳۶ زبان بومی

برزیل

پرتغالی

شیلی

اسپانیایی (رایج و اداری)

کلمبیا

اسپانیایی

اکوادور

اسپانیایی

گویان

انگلیسی

پاراگوئه

اسپانیایی، گوارانی

پرو

اسپانیایی؛ کچوا، آیمارا و زبان‌های بومی در مناطق مربوط

سورینام

هلندی

اروگوئه

اسپانیایی (رایج و اداری)

ونزوئلا

اسپانیایی

زبان رسمی کشورهای اقیانوسیه (۱۴ کشور)

در اقیانوسیه، میان زبان حقوقی، زبان اداری و زبان گفت‌وگوی روزمره تفاوت بسیار دیده می‌شود. نیوزیلند، استرالیا و پاپوآ گینه نو را با توضیح ردیف‌هایشان بخوانید.

کشور

زبان رسمی یا وضعیت حقوقی

نکته

استرالیا

انگلیسی (رایج و اداری)

در سطح فدرال زبان رسمی قانونی تعیین نشده است.

فیجی

انگلیسی، ایتاوکی (فیجیایی)، هندی (کاربرد حکومتی)

قانون اساسی ۲۰۱۳ متن انگلیسی و ترجمه‌های ایتاوکی و هندی را مقرر می‌کند؛ عنوان «زبان رسمی» را صریحاً تعیین نمی‌کند.

کیریباتی

کیریباسی (گیلبرتی)، انگلیسی

—

جزایر مارشال

مارشالی، انگلیسی

—

میکرونزی

انگلیسی

زبان‌های بومی در ایالت‌ها کاربرد رسمی دارند.

نائورو

نائورویی (زبان بومی)، انگلیسی (زبان دولت و تجارت)

در منابع دولتی بر کاربرد اداری انگلیسی تأکید شده؛ عنوان حقوقی هر دو یکسان نیست.

نیوزیلند

انگلیسی، مائوری، زبان اشارهٔ نیوزیلند

انگلیسی در قانون مصوب اوت ۲۰۲۶ نیز رسمیت یافت.

پالائو

پالائویی، انگلیسی

—

پاپوآ گینه نو

انگلیسی، توک‌پیسین، هیری‌موتو

زبان اشارهٔ پاپوآ گینه نو نیز جایگاه شناسایی‌شده دارد.

ساموآ

ساموآیی، انگلیسی

—

جزایر سلیمان

انگلیسی

پیجینِ جزایر سلیمان در گفت‌وگو رایج است.

تونگا

تونگایی، انگلیسی

—

تووالو

تووالویی، انگلیسی

—

وانواتو

بیسلاما، انگلیسی، فرانسوی

—

نکته‌هایی که پیش از استفاده از جدول باید بدانید

آمریکا، بریتانیا، استرالیا و نیوزیلند: چهار وضعیت متفاوت برای انگلیسی

در آمریکا، فرمان اجرایی ۱ مارس ۲۰۲۵ انگلیسی را زبان رسمی فدرال تعیین کرد؛ این گزاره را نباید با تصویب قانونی یکسان توسط کنگره یا الزام همهٔ خدمات به یک زبان اشتباه گرفت. در بریتانیا انگلیسی زبان غالب کشور است، اما برای کل کشور عنوان قانونیِ واحدِ زبان رسمی ندارد؛ ولزی در ولز و، طبق قانون ۲۰۲۵، گیلیک اسکاتلندی و اسکاتس در اسکاتلند رسمی‌اند.

قانون مربوط به ایرلند شمالی نیز برای ایرلندی شناسایی رسمی مقرر می‌کند. در استرالیا انگلیسی عملاً زبان اصلی دولت و زندگی روزمره است، بدون اینکه زبان رسمی فدرال با قانون تعیین شده باشد. در نیوزیلند، پس از قانون زبان انگلیسی ۲۰۲۶، انگلیسی نیز در کنار مائوری و زبان اشارهٔ نیوزیلند رسمیت قانونی دارد. برای برنامه‌ریزی سفر، راهنمای ویزای توریستی انگلیس و ویزای توریستی استرالیا را متناسب با مقصد بخوانید.

سوئیس، بلژیک و اسپانیا: زبان کشور همیشه زبان همان شهر نیست

سوئیس چهار زبان ملی آلمانی، فرانسوی، ایتالیایی و رومانش دارد؛ در سطح فدرال رومانش برای ارتباط با رومانش‌زبانان نیز جایگاه رسمی دارد. بنابراین در سفر به زوریخ بیشتر با آلمانی، در ژنو با فرانسوی و در تیچینو با ایتالیایی روبه‌رو می‌شوید. بلژیک سه زبان رسمی هلندی، فرانسوی و آلمانی دارد، اما زبان خدمات به منطقه وابسته است. در اسپانیا نیز کاستیلی زبان رسمی سراسری است و زبان‌هایی مانند کاتالان و باسکی در مناطق خود جایگاه رسمی دارند؛ هنگام برنامه‌ریزی سفر به اسپانیا شهر مقصد را هم در نظر بگیرید.

هند، مکزیک و بولیوی: «زبان ملی» را با «زبان رسمی سراسری» یکی نگیرید

در هند، هندی زبان رسمی اتحادیه است و انگلیسی طبق قانون برای امور رسمی اتحادیه همچنان به کار می‌رود؛ ۲۲ زبانِ فهرست هشتم قانون اساسی به این معنی نیست که هر ۲۲ زبان در تمام امور فدرال زبان رسمی‌اند. در مکزیک، اسپانیایی بسیار رایج است، اما قانون فدرال یک زبان رسمی انحصاری اعلام نمی‌کند و به اسپانیایی و زبان‌های بومی جایگاه «زبان ملی» و اعتبار حقوقی می‌دهد. قانون اساسی بولیوی نیز اسپانیایی و ۳۶ زبان بومی را نام می‌برد. تعداد زبان‌ها برای خدمات اداری هر منطقه یا سفارت به‌تنهایی راهنما نیست.

آفریقای جنوبی و کشورهای ساحل: فهرست‌های قدیمی گمراه‌کننده‌اند

آفریقای جنوبی از ۲۰۲۳ ۱۲ زبان رسمی دارد: سپدی، سسوتو، ستسوانا، سیسواتی، چی‌وندا، چیتسونگا، آفریکانس، انگلیسی، اندبله، خوسا، زولو و زبان اشارهٔ آفریقای جنوبی. در مالی، قانون اساسی ۲۰۲۳ زبان‌های ملی را رسمی و فرانسوی را زبان کاری معرفی می‌کند. در بورکینافاسو، طبق متن قانون اساسی زبان‌های ملی‌ای که به موجب قانون رسمی شوند، رسمی‌اند؛ فرانسوی و انگلیسی زبان کاری‌اند.

در نیجر، منشور ۲۰۲۵ هوسا را زبان ملی و فرانسوی و انگلیسی را زبان کاری می‌نامد، بی‌آنکه در همان ماده عنوان «زبان رسمی» را به یکی از آن‌ها بدهد. گینه نیز طبق قانون اساسی ۲۰۲۵ فرانسوی و زبان‌های ملی را رسمی، و فرانسوی را زبان کاری می‌داند. پس درج سادهٔ «فرانسوی» مقابل همهٔ این کشورها اطلاعات نادرست می‌دهد.

فارسی در کدام کشورها رسمیت دارد؟

ایران فارسی را زبان رسمی دارد؛ در افغانستان، دری ــ گونه‌ای از فارسی ــ در کنار پشتو رسمی است و زبان‌های دیگری نیز در مناطق مشخص می‌توانند جایگاه رسمی داشته باشند؛ در تاجیکستان، تاجیکی، گونه‌ای از فارسی، زبان دولتی است. شباهت این زبان‌ها برای سفر مفید است، ولی شکل نوشتاری، اصطلاحات و زبان فرم‌های دولتی می‌تواند متفاوت باشد. اگر برای تحصیل یا مهاجرت مقصدی را مقایسه می‌کنید، راهنمای انتخاب کشور برای مهاجرت را هم ببینید.

زبان رسمی کشور چه اثری بر ترجمهٔ مدارک و درخواست ویزا دارد؟

زبان رسمی به شما می‌گوید در اداره‌ها و خدمات عمومی چه زبانی ممکن است به کار رود؛ زبان پذیرفته‌شده برای فرم، ترجمهٔ مدارک و مصاحبه را مرجع رسیدگی‌کننده، نوع ویزا و محل ارائهٔ درخواست تعیین می‌کنند. پیش از پرداخت هزینهٔ ترجمه، دستورالعمل همان پرونده را بخوانید.

مقصد و نمونهٔ درخواست

آنچه منبع رسمی دربارهٔ زبان می‌گوید

اقدام درست

کانادا، مدارک پشتیبان مهاجرت یا ویزا

ادارهٔ مهاجرت کانادا می‌گوید مگر خلاف آن اعلام شود، مدارک باید انگلیسی یا فرانسوی باشند؛ برای مدارک دیگر شرایط ترجمه و تأیید را توضیح می‌دهد.

شرایط ویزای توریستی کانادا را با دستورالعمل همان پرونده تطبیق دهید.

بریتانیا، ویزای بازدیدکننده

راهنمای رسمی می‌گوید سندی که انگلیسی یا ولزی نیست باید همراه ترجمهٔ کامل قابل راستی‌آزمایی باشد.

قبل از ترجمه، فهرست مدارک و جزئیات مترجم را در راهنمای ویزای انگلیس و وبگاه دولت بررسی کنید.

حوزهٔ شنگن

مرجع درخواست و جزئیات مدارک با کشور مقصد اصلی و کنسولگری مربوط تعیین می‌شود.

زبان ترجمهٔ مورد قبول همان کنسولگری را در کنار راهنمای ویزای توریستی شنگن بررسی کنید؛ یک قاعدهٔ واحد برای همهٔ پرونده‌ها فرض نکنید.

آمریکا، فرم DS-160

وزارت خارجهٔ آمریکا می‌گوید پاسخ‌های فرم DS-160 باید به انگلیسی نوشته شوند، جز در مواردی که خلاف آن خواسته شده است.

زبان فرم را از زبان گفت‌وگو در سفر یا شرایط مصاحبه جدا کنید.

برای نمونه، رسمی‌بودن زبان فرانسوی در کانادا به این معنا نیست که همهٔ مدارک باید فقط فرانسوی باشند؛ راهنمای ادارهٔ مهاجرت انگلیسی یا فرانسوی را می‌پذیرد. همین‌طور توریستی‌بودن سفر به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که متقاضی باید مدرک زبان ارائه کند یا نکند؛ شرایط به نوع درخواست بستگی دارد. اگر مقصدتان کاناداست، چک‌لیست مدارک ویزای کانادا را در کنار دستورالعمل رسمی همان برنامه بخوانید.

درخواست ویزا و زبان آن کشور

برای سفر، دانستن کدام زبان از همه کاربردی‌تر است؟

به کشور، شهر و نوع سفر نگاه کنید. انگلیسی در بسیاری از فرودگاه‌ها، هتل‌ها و مراکز گردشگری کمک می‌کند، اما تضمین نمی‌کند که در اداره، درمانگاه یا شهر کوچک با همان زبان کارتان پیش برود. چند عبارت برای نشانی، حمل‌ونقل، هزینه و موقعیت اضطراری را به زبان رایج همان منطقه یاد بگیرید؛ نسخهٔ آفلاین ترجمه و نام مقصد به خط محلی را هم همراه داشته باشید. برای کانادا، حتی تفاوت استان‌ها مهم است؛ راهنمای استان‌های کانادا نقطهٔ شروع خوبی برای انتخاب مقصد است.

اگر هدف شما مهاجرت یا تحصیل است، سطح زبان لازم را از برنامهٔ مشخص بگیرید، نه از صرفِ رسمی‌بودن زبان در کشور. برای مثال، فرصت‌های ویژهٔ فرانسه‌زبانان در مهاجرت به کانادا به شرایط برنامه وابسته‌اند.

جمع‌بندی

برای پاسخ به پرسش «زبان رسمی کشورهای جهان چیست؟» اول کشور را در جدول پیدا کنید و سپس نکتهٔ حقوقی همان ردیف و زبان رایج شهر مقصد را بخوانید. اگر دلیل جست‌وجوی شما سفر یا تشکیل پرونده است، زبان مدارک را همیشه از وبگاه رسمی برنامهٔ ویزا یا کنسولگری مربوط دوباره کنترل کنید.

برای برنامه‌ریزی سفر یا ویزا: مقصدتان را در صفحهٔ خدمات ویزای توریستی نیلگام انتخاب کنید و دربارهٔ زبان مدارک و ترجمهٔ مورد نیازِ همان پرونده راهنمایی بگیرید.

سوالات متداول

سوالات متداول 1. آیا همهٔ کشورهای جهان زبان رسمی دارند؟
خیر. در برخی کشورها، مانند استرالیا و بریتانیا در سطح سراسری، زبان غالب اداری وجود دارد اما یک زبان رسمی فدرال یا سراسری در قانون تعیین نشده است. این موضوع مانع رسمیت زبان در بخش‌هایی از بریتانیا، مانند ولز و اسکاتلند، نیست. در برخی کشورها نیز عنوان‌های «ملی»، «کاری» و «رسمی» با هم فرق دارند.
سوالات متداول 2. زبان رسمی آمریکا انگلیسی است؟
بله؛ از مارس ۲۰۲۵ یک فرمان اجرایی، انگلیسی را در سطح دولت فدرال زبان رسمی تعیین کرده است. این گزاره را باید همراه با تاریخ و نوع سند بیان کرد.
سوالات متداول 3. زبان رسمی استرالیا و نیوزیلند یکی است؟
خیر. در استرالیا انگلیسی زبان غالب است ولی زبان رسمی فدرالِ مصرح در قانون ندارد. در نیوزیلند انگلیسی از ۲۰۲۶ قانوناً رسمی است و مائوری و زبان اشارهٔ نیوزیلند نیز رسمی‌اند.
سوالات متداول 4. زبان رسمی کانادا چیست؟ آیا همهٔ استان‌ها یکسان‌اند؟
انگلیسی و فرانسوی زبان‌های رسمی دولت فدرال کانادا هستند؛ زبان خدمات و قوانین هر استان می‌تواند تفاوت داشته باشد. برای مثال در کبک، فرانسوی در امور عمومی جایگاه ویژه‌ای دارد.
سوالات متداول 5. کدام کشورها زبان رسمی فارسی دارند؟
ایران فارسی را رسمی دارد؛ افغانستان دری، گونه‌ای از فارسی، را در کنار پشتو رسمی می‌داند؛ و در تاجیکستان تاجیکی، گونه‌ای از فارسی، زبان دولتی است. نام و وضعیت حقوقی دقیق این سه را یکسان ننویسید.
سوالات متداول 6. زبان رسمی سوئیس چیست؛ آلمانی یا رومانش؟
هر دو در کنار فرانسوی و ایتالیایی جزو چهار زبان ملی سوئیس‌اند. در سطح فدرال آلمانی، فرانسوی و ایتالیایی زبان‌های رسمی اصلی‌اند و رومانش در ارتباط با رومانش‌زبانان رسمی است؛ رومانش نام زبان سوئیس است و با رومانیایی فرق دارد.
سوالات متداول 7. کدام کشور بیشترین زبان رسمی را دارد؟
پاسخ به شیوهٔ شمارش بستگی دارد. قانون اساسی بولیوی اسپانیایی و ۳۶ زبان بومی را نام می‌برد؛ آفریقای جنوبی ۱۲ زبان رسمی، از جمله زبان اشاره، دارد. فهرست‌هایی که زبان‌های رسمیِ محلی، زبان‌های ملی و زبان‌های کاری را در یک دسته می‌شمارند، عددهای متفاوتی به دست می‌دهند.
سوالات متداول 8. چند زبان رسمی در سازمان ملل وجود دارد؟
شش زبان: عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی. این‌ها زبان‌های رسمی یک سازمان بین‌المللی هستند و نباید با تعداد زبان‌های رسمی کشورهای عضو اشتباه شوند.
سوالات متداول 9. آیا باید مدارک ویزا را به زبان رسمی کشور مقصد ترجمه کنم؟
لزوماً نه. معیار، دستورالعمل مرجع رسیدگی برای نوع درخواست شماست. مثلاً ادارهٔ مهاجرت کانادا معمولاً مدارک پشتیبان را به انگلیسی یا فرانسوی می‌خواهد، در حالی که راهنمای ویزای بازدیدکنندهٔ بریتانیا برای اسناد غیرانگلیسی و غیرولزی ترجمهٔ کامل قابل راستی‌آزمایی می‌خواهد.

دیدگاهتان را بنویسید

شماره موبایل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند*